ბლოგი დაბრუნდა. უფრო სწორედ მისი ავტორი დაბრუნდა ხანგრძლივი მივლინებიდან. ჩემი მოგზაურობის შესახებ სიტყვას აღარ გავაგრძელებ და პირდაპირ საქმეზე გადავალ.

პირველ პოსტს სულ სამი კომენტარი მოჰყვა,  ბევრად მეტი წერილი მივიღე პოსტის ბოლოში მითითებულ საფოსტო მისამართზე. რამდენიმე განსაკუთრებით სახალისო ნიმუშს მოგვიანებით სიტყვა-სიტყვით შემოგთავაზებთ, მანამდე კი ამ პოსტით ვუპასუხებ რამდენიმე კითხვას, რომელიც ყველაზე მეტჯერ შემხვდა მიღებულ წერილებს შორის.

მაშასადამე, ავტორთა 90%-ს  აინტერესებს, როგორ დაწერონ ბესტსელერი

ორ შეკვრა “გინესზე” დაგენაძლევებით, რომ ამ კითხვაზე ზუსტ პასუხს ვერავინ გაგცემთ. ვერც მე. მხოლოდ პატარა ეპიზოდს მოგიყვებით პირადი გამოცდილებიდან.

ჟურნალი “writer’s digest”   თითქმის ყველა ნომერში დამწყებ მწერლებს  სხვადასხვა ჟანრის ნაწარმოებებისთვის წინასწარ გამზადებულ სქემებს სთავაზობს.   პირველად ამ ჟურნალს ლონდონში წავაწყდი და აღელვებისგან ხურდა ფულს ძლივს მოვუყარე თავი. სახლამდე ვერ მოვითმინე. პირველივე კაფეში დავიწყე სქემების თვალიერება. შინ დაბრუნებისთანავე სქემები დიდ ფორმატზე გადავხატე და სამუშაო ოთახში გავაკარი, შემდეგ წამოვწექი და ოცნება დავიწყე, როგორ დავწერდი გენიალურ წიგნს  ამ სქემების მიხედვით, როგორ დაიტაცებდნენ მსხვილი ჟურნალები ჩემ მოთხრობებს, “გარდიანის”  ჟურნალისტები ლიტერატურის განყოფილებიდან  ექსკლუზიური ინტერვიუსთვის სახლში შემომივარდებოდნენ, ბუკერზე კი წლის საუკეთესო დებიუტანტის პრემიას მომცემდნენ.

რამდენიმე შორტი მართლა დავწერე.  ჩვეულებრისამებრ შორტები რამდენიმე დღის შემდეგ თავიდან გადავიკითხე და შევშფოთდი, მსგავს იდიოტიზმს სკოლაშიც კი არ ვწერდი. იოლი პოპულარობის ხათრით ჩავთვალე, რომ პრობლემა ჩემში უნდა მეძებნა და სქემები არაფერ შუაში იყო.

მოკლედ, ერთი თვე ამაოდ ვცდილობდი სქემის ერთგულებით რამე ისეთი გამომედნო საშუალო დონის ჟურნალი რომ იყიდდა. არაფერი გამოვიდა. ბოლოს გამოვტყდი, რომ  სქემები სისულელე იყო. ფორმატები ჩამოვსხსენი, ბოლომდე საკუთარ გამოცდილებას ვენდე და მორიგ მოთხრობას ჩავუჯექი. ის მოთხრობა პირველივე ჟურნალმა იყიდა და თვის ლიტერატურულ დამატებაშიც კი შეიტანა. მოგვიანებით სქემით ნაწერი მოთხრობები იგივე ჟურნალის რედაქტორს ვაჩვენე.  რედაქტორმა ჩათვალა, რომ პირადი ავტორიტეტის გამოყენებით დამწყები პროზაიკოსის ნაწერების შესაღებას ვცდილობდი.

წერა ძნელია?

და რა არის იოლი?

ტექნიკურად ადვილია, კლავიატურაზე თითების კაკუნს არაფერი უნდა, მაგრამ კარგად წერა ურთულესი საქმეა.  კარგად წერა რას ნიშნავს ვერ ავხსნი, ძალიან  სუბიექტურია, მაგრამ თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ კარგად წერ თუ შენს ნაწერებს გამომცელები იტაცებენ, The  Guardian-ის და New York Times-სის მიმომხილველები საავტორო სვეტებს უძღვნიან და მინიმუმ ბუკერის პრემიის ორგანიზატორებს მინიმუმ წლის  შორტებში შეაქვთ.
გეთანხმებით, ფსონები მაღალია, მაგრამ სხვანაირად არ გამოვა. ბუკერის პრემიაზე ფიქრი გაიძულებს გამუდმებით იმუშაო საკუთარ თავზე, ჩაატარო ექსპერიმენტები, გაიმდიდრო ლექსიკა….მოკლედ, კარგად წერა ისწავლო.

როგორ გამოვცე წიგნი?

ალბათ იგულისხმება, რომ ავტორს უკვე დაწერილი აქვს წიგნი და ეხლა გამოცემაღა დარჩენია. სამწუხაროდ, საქართველოში როგორ არის საქმე ვერ გეტყვით. შემიძლია მხოლოდ  ევროპა-ამერიკის  პრაქტიკა გაგიზიაროთ, ოღონდ ცალკე პოსტში, რადგან წიგნის გამოცემა საინტერესო და ჩახლართული ამბავია და არაფრით არის ნაკლები კარგი წიგნის დაწერაზე.

უცხოეთში მინდა წიგნის გამოცემა

შესანიშნავია!

ანუ ამ ავტორმა ისწავლა კარგად წერა, აიკლო ადგილობრივი ბაზარი და ეხლა მინიმუმ ევროპის დასაპყრობად ემზადება!
ასეთი მწერალი საქართველოში ერთი ვიცი და მასაც სერიოზული პრობლემები აქვს ევროპულ ბაზარზე საკუთარი ნაწერების გატანასთან დაკავშირებით.  :))

ეს ხუმრობით, სერიოზულად კი უცხოურ ბაზარზე გასვლა რთულია, მაგრამ არა შეუძლებელი. ჩამოვთვლი რამდენიმე კრიტერიუმს რაც ამ წუთას მომდის თავში

• კარგად წერა ));
• კარგი აგენტი;
• ლიტერატურული ბაზრის ტენდეციების ცოდნა;
• მოთმინება;

რამდენიმე დღის წინ ერთერთი ქართველი გამომცემლის ინტერვიუს ვკითხულობდი (თუ არ მეშლება გია ქარჩხაძე), რომელიც იმდენად აღფრთოვანებულა ერთერთი ქართული წიგნით, რომ აპირებს საკუთარი  ძალით გაიტანოს საზღვარგარეთ.  ქართული რეალობის გათვალისწინებით ყველაზე მარტივი მეთოდი ალბათ ეს არის. აღაფრთოვანეთ ქართველი [ფულიანი] გამომცემლები და თქვენი წიგნი უცხოურ  ბაზარზე აუცილებლად  მოხვდება

დღეისთვის სულ ეს არის.. მორიგი პოსტი როდის იქნება და რას შეეხება ვერ გეტყვით. უბრალოდ შემოიარეთ ხოლმე.

ლუი ლუინსონი

luinson[at]yahoo.com

ბლოგერი დევიდ კოპერფილდისეული სისულელების გარეშე, მოკლედ ვიტყვი რა არის creatorscorner.wordpress.com, ვის დააინტერესებს და რატომ. მაშ ასე, ბლოგი ესე არს ხალხისთვის ვისაც აინტერესებს Creative Writing (ქართულად – მხატავრული წერა(?) ), ჟურნალისტიკა და ზოგადად კრეატივი. გაუეგბრობების თავიდან ასაცილებლად თავიდანვე ვიტყვი, ბლოგზე გამოქვეყნებული მასალები წნევას აუწევს “მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირის” გულშემატკივრებს, ისინიც გაღიზიანდებიან, ვინც ფელინის (შინაურულად ფეფეს რომ უწოდებენ) შემოქმედებაზე გაიზარდნენ და პრინციპულად არ უყურებენ ტარანტინოს, რა არის ღრმა ფიქრებით დატვირთული გონება მაკულატურით არ დაუბინძურდეთ. მოკლედ, შენ, აი პირადად შენ! თუ გაინტერესებს როგორ იწერება წიგნი, რომლის რამდენიმე მილიონიანი ტირაჟი ორ დღეში იყიდება, ან მთელი ცხოვრება სცენარისტობაზე ოცნებობდი, მაგრამ არ იცოდი რა არის character development, აუცილებლად შემოიარე ხოლმე. ბონუსად თქვენ მიიღებთ “პარკერის” კალამს (მელნის გარეშე) და ბონუს სტატიებს სხვადასხვა თემატიკაზე. მაგალითად? მაგალითად, “საგამოძიებო ჟურნალისტიკის კორიფეები”, “ქრესტომათიული ტერორისტული აქტების ანთოლოგია”  და “პოპულარული ნარკოტიკების ცნობარი” საინტერესოა? მაშინ ბოლო ორი გაფრთხილება:

1. ჩვენთან წერენ მსუბუქად, საინტერესოდ, “იზმების” და “ისტების” გარეშე;

2.  ავტორი, ანუ მე, არ ვიძლევი იმის გარანტიას რომ თუ ჩემ ბლოგს წაიკითხავ, დღეს არა და ხვალ, რომანს დაწერ, რომლის ეკრანიზაციისთვის ერთმანეთს Miramax და Warner Brother გადაეკიდებიან;

მისამართების გაცვლა, აღტაცების გამოხატვა, პროტესტი, ლანძღვა, მუქარა, რჩევები კომენტარებში ან მეილზე luinson[at]yahoo.com

მადლობთ ყურადღებისთვის.

პატივისცემით ლუი ლუისონი